Gatunek opisano na podstawie okazów zbieranych w ogrodach Kew od 1910 roku. Dziś rozprzestrzenia się razem ze zrębkami do ściółkowania, a praca genomowa z 2024 roku sugeruje, że może być australijskim przybyszem, a nie odrębnym taksonem północnym.
Blog
Rodzaj Psilocybe — ile gatunków naprawdę istnieje
Krążące liczby rozjeżdżają się od stu czterdziestu kilku do ponad trzystu. Rozbieżność nie bierze się z niechlujstwa, tylko stąd, że każda z tych liczb odpowiada na inne pytanie.
Trufle psylocybinowe to nie trufle — czym są sklerocja
Sklerocjum nie jest ani truflą, ani owocnikiem — to zbita bryła grzybni, którą grzyb odkłada na złe czasy. Ta różnica morfologiczna zdecydowała o tym, że holenderski zakaz z 2008 roku ominął trufle.
Psilocybe mexicana: grzyb, od którego zaczęła się psylocybina
Cząsteczka, która dała nazwę całej dziedzinie badań, nie pochodzi z gatunku dominującego dziś w laboratoriach. Wyodrębniono ją z drobnego meksykańskiego grzyba, bo akurat jego udało się poprowadzić w kulturze w paryskiej pracowni.
W jakich grzybach jest psylocybina i skąd się tam wzięła
Psylocybinę wytwarza kilka niespokrewnionych ze sobą rodzajów grzybów. Genomy pokazują, że większość z nich nie wynalazła tej chemii samodzielnie, tylko przejęła gotowy zestaw genów.
Blue Meanies — dwa różne grzyby pod jedną nazwą
Ta sama nazwa handlowa oznacza gatunek z rodzaju Panaeolus i jedną z linii hodowlanych Psilocybe cubensis. Dzieli je rodzaj, rodzina, ekologia i skład alkaloidów, a łączy wyłącznie etykieta.
Najmocniejsze grzyby psylocybinowe — czego rankingi nie mówią
Zestawienia mocy gatunków stoją na garstce prac sprzed dekad, wykonanych różnymi metodami na pojedynczych okazach. Rozrzut wewnątrz jednego gatunku bywa większy niż różnice, które te rankingi próbują pokazać.
Grzybki halucynki, magiczne grzyby: skąd te nazwy
Określenie grzyby halucynogenne miało w polskim prawie własną definicję ustawową przez blisko osiemnaście lat. Uchylono ją w 2018 roku, a nazwa potoczna została i ma się świetnie.
Panaeolus cyanescens — kołpaczek, który nie jest łysiczką
Gatunek opisany na Cejlonie w 1871 roku zmieniał przynależność rodzajową trzykrotnie, a psylocybinę wytwarza dzięki zestawowi genów przejętemu od łysiczek. Monografia z 2026 roku uczyniła go gatunkiem typowym nowego podrodzaju.
Psilocybe natalensis — gatunek z RPA po rewizji z 2026
Gatunek opisany z Południowej Afryki w 1995 roku uchodził za bliskiego krewnego Psilocybe cubensis. Sekwencje z okazu typowego, opublikowane w marcu 2026 roku, przesunęły go w zupełnie inne miejsce drzewa rodowego.
