Gatunek opisany na Cejlonie w 1871 roku zmieniał przynależność rodzajową trzykrotnie, a psylocybinę wytwarza dzięki zestawowi genów przejętemu od łysiczek. Monografia z 2026 roku uczyniła go gatunkiem typowym nowego podrodzaju.
Blog
Psilocybe natalensis — gatunek z RPA po rewizji z 2026
Gatunek opisany z Południowej Afryki w 1995 roku uchodził za bliskiego krewnego Psilocybe cubensis. Sekwencje z okazu typowego, opublikowane w marcu 2026 roku, przesunęły go w zupełnie inne miejsce drzewa rodowego.
Psilocybe azurescens — skąd reputacja najmocniejszego gatunku
Gatunek opisano naukowo dopiero w 1995 roku, a jego sława opiera się na garstce oznaczeń z jednego laboratorium. Nowsze prace genomowe podważają nawet to, czy azurescens jest osobnym gatunkiem.
Psilocybe cubensis: dlaczego akurat ten gatunek podbił świat
Gatunków grzybów z psylocybiną jest ponad sto czterdzieści. W katalogach, laboratoriach i nagłówkach jest właściwie jeden. Wyjaśniamy, co zdecydowało o karierze łysiczki kubańskiej i ile ta kariera kosztowała samą naukę.
Grzyby siniejące w Polsce — dlaczego to nie zawsze psylocybina
Sinienie po uszkodzeniu uchodzi za znak obecności psylocybiny. W polskich lasach sinieją przede wszystkim borowikowate, a ich błękit powstaje w zupełnie innej reakcji chemicznej niż w grzybach psylocybinowych.
Nazwy łysiczki lancetowatej: co o grzybie mówi każdy język
Angielska nazwa tego grzyba powstała w wierszu szewca w 1787 roku i nie ma nic wspólnego z psylocybiną. Odsyła do filcowej czapki, którą w Rzymie dostawał wyzwolony niewolnik.
Łysiczka lancetowata w polskiej mykologii: historia zapisu
Przez sto lat gatunek istniał w polskim piśmiennictwie jako jedna linijka w spisach florystycznych. Dziś ma w międzynarodowej bazie 33 rekordy z Polski, a najwięcej miejsca poświęciły mu prace z medycyny sądowej.
Deconica montana – gatunek, który wypadł z rodzaju Psilocybe
Przez dekady nazwa rodzaju Psilocybe wisiała na gatunku, który psylocybiny nie zawiera. Gdyby nikt nie zareagował, grzyby psylocybinowe musiałyby się dziś nazywać zupełnie inaczej.
Łysiczka lancetowata a Psilocybe cubensis: dwa różne światy
Potoczny język wrzuca oba gatunki do jednego worka. Filogenomika pokazuje, że przebiega między nimi najstarsza granica w całym rodzaju Psilocybe, a wraz z nią inna nisza, inny układ genów szlaku psylocybiny i zupełnie inna historia relacji z człowiekiem.
Drobnołuszczak zielonawoszary — psylocybina spoza łysiczek
Psylocybinę wytwarza także gatunek z rodziny Pluteaceae, rosnący na martwym drewnie liściastym. Genomy pokazują, że nosi ten sam zestaw genów co łysiczki, choć dzieli je kilkadziesiąt milionów lat ewolucji.
